Dag van de Verenigde Naties

Ik ben een trotse Malagassische, onze cultuur is rijk aan diep respect voor familie en voorouders. Een van de meest betekenisvolle tradities voor mij is famadihana, het keren van de beenderen. Het is een viering van leven en verbondenheid, waarbij we onze voorouders eren.

Werken bij David Lloyd Clubs, een internationaal bedrijf, geeft me de kans om mijn cultuur te delen en elke dag ook van anderen te leren. Ik geloof dat vasthouden aan je erfgoed, terwijl je een open geest bewaart, de beste manier is om te groeien, zowel als persoon als als deel van een wereldwijde gemeenschap.

Ik woon al vijfentwintig jaar in Brussel en heb geleerd hoeveel je kunt groeien als je de wereld bekijkt door de ogen van andere culturen. Dat inspireert me, houdt me nieuwsgierig en verbonden, elke dag opnieuw.

Voor mij betekent het vieren van cultureel erfgoed dat ik doorgeef wat ik van mijn grootouders heb geleerd aan de jongere generaties. Als moeder van twee tienerzonen, geboren en getogen in Brussel maar met een sterk Italiaans hart, vind ik het belangrijk dat ze onze tradities levend houden en tegelijk laten samengaan met de wereld van vandaag. Zo eren we onze wortels en bouwen we bruggen naar de toekomst.

In de Italiaanse cultuur brengen we uren door aan tafel – niet alleen omdat we van lekker eten houden, maar ook omdat we goed gezelschap waarderen. Voor ons gaat eten nooit alleen om eten; het gaat om samenzijn. Die maaltijden worden momenten van verbondenheid, van lachen en delen, waarin banden sterker worden en herinneringen ontstaan.

Ik kom uit Kaapverdië. Ik ben altijd heel open geweest en nieuwsgierig naar nieuwe culturen, ik vind diversiteit echt belangrijk. Daarom ben ik blij dat ik deel uitmaak van David Lloyd Clubs, een internationaal bedrijf waar verschillende achtergronden samenkomen.

In Kaapverdië hebben we een no stress-levensstijl, en die mindset neem ik overal mee naartoe. Iets wat ik graag deel uit mijn cultuur is onze traditionele dans, waarbij we kleurrijke sjaals rond onze heupen knopen en bewegen op het ritme, vol vreugde en energie. En natuurlijk is mijn favoriete gerecht Congo. Dat móét je eens proeven!

Een van de mooiste aspecten van mijn werk bij David Lloyd Clubs is dat ik mensen uit heel Europa ontmoet en elementen van hun talen en culturen leer kennen. Een Catalaanse traditie die me bijzonder is bijgebleven, is de Baixada de Falles op de vooravond van San Juan in de Pyreneeën. Deze traditie is door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed en is een vurige, niet-religieuze viering van de zomerzonnewende.

De lokale bevolking draagt brandende houten fakkels, de zogenaamde falles, van de bergen naar beneden. Elk dorp heeft zijn eigen stijl: sommigen rennen, anderen wandelen rustig, maar allemaal eindigen ze op het dorpsplein waar een grote falla in brand wordt gestoken. Het feest gaat door tot de enorme boomstam uiteindelijk in tweeën splijt. Het is wild, gemeenschappelijk en onvergetelijk – een traditie die generaties met elkaar verbindt in vonken, rook en feest.

Ik vind het geweldig om deel uit te maken van een team waar iedereen zijn eigen achtergrond, verhalen en kijk op dingen meebrengt. Je leert zoveel gewoon door samen te werken.

Voor mij gaat cultureel erfgoed over verbondenheid. Tradities, talen en rituelen geven mensen een gevoel van erbij horen, zelfs als ze ver van hun geboorteplaats wonen. Het mooie is dat culturen niet statisch zijn; wanneer mensen samenkomen, ontstaan er nieuwe mengelingen van tradities en perspectieven.

Ik ben opgegroeid in Maastricht, vlak bij de grens tussen Nederland en België, en een traditie die ik bijzonder waardeer is ons jaarlijkse carnaval. Gedurende meerdere dagen verandert de hele stad: iedereen verkleedt zich in kleurrijke kostuums, zingt op straat en viert samen. Wat ik het mooiste vind, is de geest van gelijkheid die het creëert: in kostuum kun je zijn wie je wilt, en sociale barrières verdwijnen.

Wels zijn is iets waar ik overal ter wereld trots op ben. Werken in een internationaal bedrijf geeft me de kans om dat erfgoed te delen en tegelijk meer te leren over de culturen van mijn collega’s. Ik geniet van de rijkdom die dat brengt – een omgeving waarin verschillende perspectieven nieuwe ideeën laten ontstaan en ons dichter bij elkaar brengen.

Het vieren van cultureel erfgoed is belangrijk, omdat het ons verbindt met onze roots en ons herinnert aan de verhalen, waarden en veerkracht die ons vormen. Het is ook een manier om tradities levend te houden voor toekomstige generaties, zodat ze niet verloren gaan in de drukte van het moderne leven.

Een traditie waar ik bijzonder van hou, is het National Eisteddfod, een weeklang festival vol muziek, poëzie en optredens. Het brengt gemeenschappen samen om creativiteit en de Welshe taal te vieren, en laat zien hoe cultuur blijft bloeien en evolueren in het moderne Wales.